Blog de César Salgado

Brasil: publicado “Direito à Memória e à Verdade”, pero continúa a impunidade

Acabo de coñecer, a través dunha nota de prensa de Human Rights Watch (HRW), que a Secretaria Especial dos Direitos Humanos do Brasil (SEDH) publicou un informe elaborado, despois de anos de traballos, pola Comissão Especial sobre Mortos e Desaparecidos Políticos.

O informe, que pode verse nun PDF de 8,37 MB, leva por título “Direito à Memória e à Verdade: Comissão Especial sobre Mortos e Desaparecidos Políticos”.

Copio e pego un extracto da nota de prensa de HRW (versión en inglés):

[...] A government report on hundreds of political killings and “disappearances” committed under Brazil’s military regime is an important step toward addressing years of official impunity, HRW said today. President Luiz Inácio Lula da Silva presented the report on Wednesday at a ceremony with victims’ relatives in Brasilia.

The government’s 500-page report, titled “The Right to Memory and Truth”, is the result of an 11-year investigation by the national Commission on Political Deaths and Disappearances, which was established in 1995, during the presidency of Fernando Henrique Cardoso, to determine the fate of government opponents who were killed or “disappeared” by state security forces between 1961 and 1988.

“Brazil has finally released a comprehensive account of the brutal methods that its military regime used to dispose of political opponents”, said José Miguel Vivanco, Americas director at HRW. “Yet significant aspects of this dark history still need to be clarified”.

According to the report, the Brazilian armed forces have never opened key archives from the period of military rule (1964-1985). As a result, the commission was unable to clarify important aspects of these crimes, including the whereabouts of the majority of the “disappeared” victims.

The commission analyzed reparation claims by victims’ families, investigated the circumstances of each of the alleged deaths and disappearances. Reparations were granted in 357 cases.

Unlike other countries that endured abusive military regimes, such as Argentina and Chile, Brazil has never prosecuted those responsible for past atrocities. An amnesty law passed in 1979 pardoned both government agents and members of armed political groups who had committed abuses.

“The Brazilian government has made real progress in establishing the truth and providing reparations to victims’ families”, said Vivanco. “What it still needs to provide is justice by prosecuting those responsible for these heinous crimes”.

Agosto 31, 2007 Posted by César Salgado | Brazil, Human Rights, Human Rights Watch | | Non hai comentarios

Banchieri: “Contraponto bestiale alla mente”

Hoxe traio un vídeo cun pequeno fragmento de Adriano Banchieri (1568-1634): “Contraponto bestiale alla mente” (nalgunhas fontes “Contrapunto…”), que forma parte da obra do 1608 Festino nella sera del Giovedi Grasso avanti cena.

A obra ridiculiza nalgúns momentos (todo se permite no Antroido…) o estilo musical antigo, a prima prattica de templos e cortes, que está a ser substituído pola seconda prattica dos teatros, nunha evolución que comporta cambios de linguaxe musical evidentes, pero tamén cambios de cultura en sentido amplo, cambios na economía e nas clases sociais…

Varios animais fan un “contrapunto” sobre un baixo que recita unha serie de paremias, ás que puxeron unha música incoherentemente solemne. Nun latín “macarrónico” di algo así como “Non te fíes dun chepudo nin dun coxo; se un virollo é bo, escríbeo nos anais”.

Hai partituras desta peza na CPDL (Choral Public Domain Library) e partituras desta peza no WIMA (Werner Icking Music Archive).

Agosto 31, 2007 Posted by César Salgado | Banchieri, Humour, Music, Vocal music | | Non hai comentarios

Bradley Lehman video: “Harpsichord tuning: 17th-Century regular… morphed to Bach’s”

Xa é o terceiro vídeo sobre afinación que tomo esta semana do canal en YouTube do doutor Bradley Lehman, investigador e intérprete de cravo e órgano.

Neste vídeo, por fin, toca dúas pezas de música como exemplos. Primeiro explora diversas tonalidades nunha afinación típica do século XVII, resultando especialmente problemáticas algunhas delas (por culpa da “quinta do lobo”). Logo axusta a afinación segundo o modelo que, segundo el, empregou Bach no Das Wohltemperirte Clavier e volve explorar esas tonalidades para concluír que xa podemos tocar, sen medo, nas 24…

Para facerse unha idea de que notas se tocan na Sarabande (Suite en “si menor”, BWV 814), podemos usa-las partituras de J. S. Bach no IMSLP.

Copio e pego a presentación que o autor fixo para YouTube:

A normal 17th-Century harpsichord temperament is heard first: regular “1/6 comma meantone”.

A folk tune (Twinkle, twinkle, little star / A-B-C-D-E-F-G / Ah, vous dirais-je, Maman / Morgen kommt der Weihnachtsmann…) is played in the four keys of D, B, A-flat, and F major. Two of these scales are excellent, and two of them are terrible.

The sarabande from Bach’s B minor French Suite illustrates the behavior of this minor key: problems with the too-sharp D#, A#, and E# as they occur in the music. Those notes are too sharp because they were tuned for their more common use as Eb, Bb, and F… and in this style of tuning, the correct spelling of the note names matters that much.

Then, the harpsichord is retuned by moving six of the 12 notes in each octave. The adjustments are based on a drawing that Bach put on his title page of the “Well-Tempered Clavier”…which I take as his method of adjusting that normal tuning into something more flexible and beautiful.

The notes C, D, E, F, G, and A of the C major scale are retained as they were, and the other six notes F#, G#, A#, B, C#, D# (from the B major or F# major scales) are retuned.

The same compositions are then played again, to compare the change in harmonic and melodic quality.

Full detail about this is at http://www.larips.com and especially at the article “Bach’s Art of Temperament”.

This hands-on demonstration: 2007, Bradley Lehman at home. Flemish-style harpsichord built by Anne Acker. Folk song arrangement: Bradley Lehman, 2007.

Also check my other YouTube videos for examples of music played with this tuning: harpsichord and organ. Various full-length CDs are available, played by me and others variously on harpsichords, organs, and fortepianos: http://www-personal.umich.edu/~bpl/larips/recordings.html

P. S. (1 - IX - 2007): o doutor Lehman xa fixo outro vídeo con exemplos, onde se escoitan os preludios en “dó maior” e en “si maior” do WTC I. Está en “Harpsichord tuning: Well-Tempered Clavier”. Pero creo que non é adecuado como vídeo didáctico, porque se empezas por este vídeo sen coñecementos previos, podes pensar que hai que afinar cada vez que cambias de tonalidade…

Agosto 30, 2007 Posted by César Salgado | Harpsichord, History, Johann Sebastian Bach, Keyboard music, Language, Music, Well-tempered Clavier | | Non hai comentarios

HRW press release: rampant beatings in Jordan prisons go unpunished

Human Rights Watch publicou hoxe unha nota de prensa sobre os maltratos, humillacións e torturas sufridos polos presos en Xordania. Leva por título “Jordan: Rampant Beatings in Prisons Go Unpunished. Human Rights Watch Concludes Visit to Prisons, Intelligence Detention Center”.

Copio e pego un extracto da citada nota de prensa:

[...] On August 22, the day after Human Rights Watch visited the Swaqa Correction and Rehabilitation Center, 62 miles south of Amman, prison security staff beat all or nearly all of the more than 2,100 prisoners there. They also shaved the beards and heads of all inmates, including religious Muslim men whose beliefs require them to keep a beard. This took place on the first day on the job for the prison’s new director, Majid al-Rawashda.

“Jailers at Swaqa forcibly shaved religious prisoners to humiliate and degrade them, not for any legitimate penal purpose”, Whitson said. “This was a blatant violation of the prisoners’ right to practice their religion”.

After learning that the prisoners had been beaten in the wake of their visit, Human Rights Watch returned to Swaqa on August 26. Some 40 prisoners said that security staff beat them on August 22 with electrical cables, wooden sticks and plastic pipes. Prisoners showed Human Rights Watch dark bruises on their backs, upper arms and legs. The prisoners reported that they had heard the cries of other prisoners who were being beaten over a period of at least eight hours, and said that they believed the jailers had beaten all the prisoners. One prisoner, Ala Abu Utair, died that night, reportedly as a result of injuries caused by beatings. [...]

Agosto 30, 2007 Posted by César Salgado | Human Rights, Human Rights Watch, Jordan, Politics | | Non hai comentarios

Vídeos didácticos sobre a Historia da notación musical

Marian Domínguez comparte connosco, na súa bitácora “Nos vemos en el blog” e no canal en YouTube de marianmus, cinco interesantes vídeos sobre a Historia da notación musical, con énfase na figura de Guido Monaco, tamén coñecido como Guido d’Arezzo.

Gracias por compartir cultura.

P.S. (17 - I - 2008). Marian informou onte na súa bitácora, na entrada “Historia de la notación, completa”, de que xa podemos ver, no canal en YouTube de hstier, os vídeos completos do documental mencionado.

Agosto 30, 2007 Posted by César Salgado | Education, History, Language, Music, Vocal music | | Non hai comentarios

Greenpeace Brasil video: “Amazon: in the hands of a few”

O canal en YouTube de Greenpeace Brasil acaba de publicar un vídeo, “Amazônia, uma região de poucos”, coa súa correspondente versión en inglés (a que poño a seguir), “Amazon: in the hands of a few”:

Esta é a noticia que publicou Greenpeace Brasil hai unha semana (22 - VIII - 2007):

Fazendeiros e políticos expulsam Greenpeace, organizações e jornalistas de Juína (MT)
Greenpeace e OPAN pedem investigação contra fazendeiros e políticos que expulsaram as organizações e dois jornalistas franceses da cidade de Juína, no Mato Grosso.

Juína, Brasil. O Greenpeace e a organização indigenista OPAN (Operação Amazônia Nativa) pediram hoje ao Ministério Público Federal a apuração dos graves incidentes ocorridos há dois dias em Juína, no Mato Grosso, que resultaram na expulsão, por fazendeiros, de um grupo de representantes da OPAN, ativistas do Greenpeace e dois jornalistas franceses. Entre os ambientalistas estava o coordenador do Greenpeace na Amazônia, Paulo Adário.

Cópias de duas horas de imagens em vídeo documentando ameaças, ofensas e o processo de expulsão do grupo foram entregues agora à tarde ao Procurador Federal da República em Mato Grosso, Mário Lúcio Avelar. Pela manhã, Adário fez um pronunciamento sobre o assunto durante reunião especial do Conselho Nacional de Meio Ambiente (CONAMA) que se realiza em Cuiabá, e pediu providências das autoridades estaduais e federais. Ontem, durante a abertura da reunião, o governador Blairo Maggi anunciou que irá pedir a presença do Exército para enfrentar a grilagem e garantir a ordem no noroeste do estado, onde está Juína. O Governo do Estado havia sido informado no dia anterior que o Greenpeace, a OPAN e jornalistas estavam praticamente mantidos como reféns num hotel da cidade, cercados por quase uma centena de fazendeiros.

“Ao mesmo tempo em que o Governo celebra e assume o mérito pela queda das taxas de desmatamento na Amazônia, o episódio em Juína mostra que sua presença ou é rala ou ainda está muito longe daqui”, disse Paulo Adário, coordenador da campanha da Amazônia do Greenpeace, que fazia parte do grupo. “É inaceitável que fazendeiros, com o apoio de autoridades locais, cerceiem a liberdade que todo cidadão tem de ir e vir e revoguem a Lei de Imprensa, cassando o direito de jornalistas exercerem sua profissão com segurança”.

O grupo do Greenpeace, da OPAN e os jornalistas franceses foram expulsos por fazendeiros na segunda-feira pela manhã (20/08), depois de ser mantido durante toda a noite sob vigilância em um hotel da cidade. O grupo de nove pessoas estava de passagem por Juína e seguia em direção à terra indígena Enawene-Nawe. O objetivo da viagem era documentar áreas recém-desmatadas, além de mostrar a convivência de um povo indígena que vive de agricultura e pesca com a floresta e seu papel em preservar a biodiversidade.

No final da tarde de domingo, fazendeiros abordaram integrantes das duas organizações no hotel onde estavam hospedados, querendo saber quem eram e o que estavam fazendo em Juína. A área onde está localizada a terra indígena está em disputa entre os Enawene Nawe e os fazendeiros e expressa o conflito da expansão agrícola sobre áreas protegidas e territórios de povos indígenas.

Os índios reivindicam a reintegração de parte do território tradicional que teria ficado de fora da demarcação e que contém uma área de pesca cerimonial, fundamental nos rituais sagrados dos Enawene. Os fazendeiros, por sua vez, alegam que a terra é deles e estão dispostos a lutar para mantê-las. Eles se mostraram muito irritados quando souberam que jornalistas integravam o grupo que estava no hotel.

Na manhã seguinte, o local foi cercado por dezenas de fazendeiros e o presidente da Câmara Municipal, vereador Francisco Pedroso, o Chicão (DEM), que exigiam esclarecimento sobre os objetivos dos visitantes. O grupo foi levado à Câmara Municipal, onde uma sessão especial foi rapidamente organizada. Estavam presentes o prefeito da cidade, Hilton Campos (PR), o presidente da Câmara, o presidente da OAB, o presidente da Associação dos Produtores Rurais da região do Rio Preto(Aprurp), Aderval Bento, vários vereadores e mais de 50 fazendeiros. E também a polícia. Durante seis horas, os fazendeiros e repetiram que a entrada do grupo na terra Enawene Nawe não seria permitida e que seria “perigoso” insistir na viagem. Esmurrando a mesa, o prefeito de Juína, Hilton Campos, afirmou que não iria permitir a ida do grupo para o Rio Preto, sendo aplaudido fervorosamente pelos colegas fazendeiros.

Para evitar maiores conflitos, a viagem foi cancelada. O grupo, então, se dirigiu ao local de encontro com os Enawene, uma ponte sobre o Rio Preto, a 60 km de distância, para dar a eles combustível e comida para a volta. A viagem foi feita sob escolta policial, para garantir a segurança dos jornalistas, da OPAN e do Greenpeace. Mas nem isso evitou que os fazendeiros, que acompanharam a viagem de ida e volta em 8 oito caminhonetes lotadas, continuassem intimidando e ameaçando o grupo. O grupo se refugiou no hotel de onde não pôde sair nem para comer. Uma viatura da Polícia Militar ficou na área, para impedir qualquer tentativa de invasão, mas não conseguiu impedir que um fotógrafo fosse agredido. Os fazendeiros fizeram uma vigília na frente do hotel durante toda a noite.

De manhã cedo, 30 caminhonetes lotadas de fazendeiros, com faróis acessos a buzinando sem parar, insultando e ameaçando o grupo, escoltaram o grupo, que estava protegido por duas viaturas policiais, até o aeroporto.Foram advertidos a decolar imediatamente, ou o avião seria queimado. No momento, todos se encontram em segurança em Cuiabá.

E esta é a noticia que a OPAN publicou onte (29 - VIII - 2007):

Nota da OPAN sobre os fatos ocorridos em Juína-MT entre os dias 19 e 21 de agosto

Os acontecimentos

O Greenpeace Amazonas havia acertado com o povo Enawene Nawe, em 2005, um sobrevôo de vigilância da sua terra demarcada, assim que realizassem alguma atividade na região. Ao verificar os índices oficiais de desmatamento em Mato Grosso no último ano, o Greenpeace viu uma boa oportunidade para cumprir com os Enawene o compromisso de realizar o sobrevôo. Contatou a OPAN para avisar os Enawene desta possibilidade. A atividade seria feita aproveitando a articulação com uma equipe de jornalistas franceses que tinha o objetivo de tratar da diminuição do desmatamento e mostrar uma comunidade que depende dos recursos naturais para sua alimentação e desenvolvimento de sua cultura, desenvolvendo uma relação equilibrada com a natureza.

No final da tarde de domingo, dia 19, pouco depois da chegada dos jornalistas, da equipe do Greenpeace e da OPAN em um hotel em Juína onde se hospedaram, fazendeiros abordaram os integrantes das duas organizações, querendo saber quem eram e o que estavam fazendo na cidade. O grupo de fazendeiros alegava que a presença da OPAN com um grupo de jornalistas era suspeita.

Na manhã do dia 20, o hotel foi cercado por dezenas de fazendeiros e o presidente da Câmara Municipal de Juína, exigindo esclarecimento sobre os objetivos dos visitantes. O grupo visitante foi intimidado pelos fazendeiros e o presidente da Câmara a comparecer à Câmara Municipal, onde uma sessão especial foi rapidamente organizada, quando foram sabatinados e hostilizados durante seis horas por autoridades e proprietários da região do rio Preto. Supondo que o grupo iria para a região do rio Preto, área em que os Enawene solicitam um estudo da FUNAI, o prefeito de Juína afirmou que os visitantes não eram bem-vindos, que ele não iria permitir a ida do grupo em hipótese alguma e que a OPAN era “persona non grata” na cidade.

Em vista dos fatos, a viagem e a reportagem foram suspensas. Era preciso, porém, levar até o rio Juruena, que fica a 60 km da sede do município, o combustível para a volta dos Enawene Nawe à aldeia. Esse percurso foi feito com a escolta da polícia e sete caminhonetes dos fazendeiros, retornando para a cidade já no final da tarde.

Apesar de ser advertido a sair da cidade, o grupo da OPAN, Greenpeace e os jornalistas franceses ficou impossibilitado de fazê-lo, pois o avião que realizaria o transporte não poderia decolar à noite. Não havendo condições de decolagem, o grupo permaneceu sitiado no hotel. Para assegurar isso, os fazendeiros fizeram uma vigília durante toda a noite, reunidos no bar em frente ao hotel onde bebiam e proferiam ameaças. Uma viatura da Polícia Militar ficou na área, para impedir qualquer possível invasão ao hotel, mas não conseguiu impedir que o fotógrafo Alberto César fosse agredido depois de querer fotografar a tentativa de agressão a um Enawene que registrava algumas cenas.

Na terça-feira, dia 21, por volta de seis e meia da manhã, 30 caminhonetes de luxo, lotadas de fazendeiros “escoltaram” os ativistas do Greenpeace, da OPAN e os jornalistas, que estavam protegidos por duas viaturas policiais, até o aeroporto. Um cortejo que atravessou a cidade com faróis acesos e buzinando sem parar, enquanto os ocupantes insultavam e ameaçavam nossos colegas. O avião decolou sem maiores problemas. Uma vez em Cuiabá, nossos colegas protocolaram uma denúncia no Ministério Público Federal sobre os fatos ocorridos em Juína e fizeram a entrega do DVD com imagens dos acontecimentos relatados acima.

Contexto do caso

Há mais de cem anos a região Noroeste do estado de Mato Grosso tem sido palco de conflitos, massacres e mortes envolvendo índios, garimpeiros, madereiros, fazendeiros e missionários. Até os anos sessenta, foram os seringueiros e seringalistas que abriam fogo contra os Irantxe, Rikbaktsa, Cinta Larga e Enawene Nawe, entre outros. Nos anos mais recentes os conflitos com indígenas têm sido protagonizados por fazendeiros e madeireiros.

Nos últimos dez anos, de posse de motores de popa e barcos de alumínio doados a eles por fazendeiros de Sapezal - MT, os Enawene Nawe passaram a se deslocar com maior freqüência a um antigo local de pesca no rio Preto, afluente do Juruena. Principalmente durante a realização de seu ritual mais importante, o Yaonkwa. Eles não consomem carne vermelha, tendo nos peixes sua principal fonte de proteína. As pescarias dos indígenas nesse rio, no entanto, vêm provocando tensões com os atuais proprietários da área. O aumento da população e a crescente degradação ambiental levou os Enawene a solicitar da Funai o estudo antropológico da área do rio Preto.

A presença da nossa equipe em Juína não tinha relação nenhuma com o rio Preto, pois o caso é de responsabilidade do Governo Federal, através da Funai. A equipe da OPAN atendia ao pedido dos Enawene em acompanhá-los por se tratar de uma boa oportunidade de verificar os limites da área indígena demarcada que são de difícil acesso terrestre na região dos municípios de Comodoro-MT e Sapezal – MT.

A OPAN é uma entidade sem finalidade econômica, vínculo religioso ou político. Durante os seus 38 anos de existência sempre desenvolveu suas atividades voltadas para a construção participativa e o protagonismo indígena, como forma de garantir autonomia a esses povos sobre o curso da sua história. A mesma relação de confiança e trabalho conjunto foi criada com os apoiadores de nossas ações. Entre eles, diferentes instâncias do Governo Federal e Estadual, que a cada ação verificam nossa situação jurídica e contábil, além de realizar auditorias nos recursos a nós confiados. Dos mais recentes podemos citar Ministério da Saúde, Ministério do Desenvolvimento Agrário, Ministério do Meio Ambiente e Ministério da Educação. A OPAN desenvolveu ações com recursos do ICMS/Eco em parceria com a prefeitura de Juína, tendo cumprido com eficiência sua parte contratual.

Entre os trabalhos realizados pela OPAN junto aos Enawene, está o convênio com o Ministério da Saúde, através da FUNASA para atenção básica à saúde de quatro etnias do Mato Grosso, contando com enfermeiro, odontólogo, técnicos em enfermagem e acompanhamento médico. Atuando com uma equipe de profissionais que falam o idioma dos Enawene, moram em suas casas comunais e se integram à vida da comunidade. Para o atendimento à saúde, a OPAN ainda firmou convênios com as prefeituras de Sapezal – MT e de Brasnorte - MT. Trabalhamos com políticas públicas em questões de alta complexidade, como é o caso dos povos indígenas.

A OPAN não é contra o direito de cidadãos desenvolverem suas atividades produtivas dentro da lei. Também não é contra o desenvolvimento do Mato Grosso, mas acreditamos que esse desenvolvimento deva ser para todos e de acordo com a concepção de sociedade, economia e espiritualidade de cada segmento da população. Supor que modos tradicionais de vida e produção são sinônimos de atraso é um erro grosseiro e um desrespeito à Constituição, que garante aos índios o direito de habitarem suas terras e viverem de acordo com seus usos e costumes. Respeitamos o povo de Juína e sabemos que esses fatos não podem ser creditados à população local como um todo.

Os fatos ocorridos em Juína entre os dias 19 e 21 de agosto vão além das discussões sobre as políticas indigenistas e os modelos de desenvolvimento econômico. A naturalidade com que princípios básicos da ordem e das leis foram desrespeitados é uma afronta à luta pela democracia em nosso país. Companheiros nossos são transformados em foragidos por ameaças de quem confia na impunidade. Até quando iremos comparar as listas de ameaçados com a lista de mortos e torcer pela “sorte” de pessoas que envidam esforços pela construção de uma sociedade mais justa? Muito mais do que fazer camisetas com rostos de pessoas queridas que nos foram tiradas, precisamos de respostas concretas e imediatas das autoridades governamentais.

Em resumo: os conflitos são antigos, complexos e exigem a construção coletiva de soluções, com a intervenção das diferentes instâncias governamentais e que possam de alguma forma atender as partes interessadas. Dessa maneira, poderá ter início um processo de paz e desenvolvimento de acordo com as diferentes visões deste processo.

Cuiabá, 28 de agosto de 2007.

P. S. (2 - IX - 2007): acabo de ver que Survival International ten unha páxina sobre a tribu dos Enawene Nawe onde falan dalgunhas ameazas recentes á súa supervivencia, como o proxecto dunha presa (para aproveitamento hidroeléctrico) e as plantacións de soia do grupo empresarial Maggi.

Agosto 30, 2007 Posted by César Salgado | Brazil, Greenpeace, Human Rights, Nature, Politics, Survival International | | Non hai comentarios

HRW report: Hezbollah rockets targeted civilians in 2006 war

Human Rights Watch (HRW) publicou hoxe un informe sobre os ataques que levou a cabo o grupo armado Hezbollah durante a guerra desenvolvida por Israel no sur do Líbano, hai agora un ano.

O informe leva por título “Civilians under Assault: Hezbollah’s Rocket Attacks on Israel in the 2006 War” e so documenta as violacións do Direito Internacional Humanitario (DIH) cometidas por Hezbollah nos seus ataques contra obxectivos civís en Israel.

Non entendo moi ben por que HRW publica este informe monográfico sobre Hezbollah agora. Parece como se as violacións do DIH por parte de Israel (que usaron bombas de fragmentación, provocaron moitos máis civís mortos e desprazados, así como unha destrucción de infraestructuras con proporcións de crise humanitaria e ecolóxica) quedasen olvidadas despois de seren recollidas no informe de hai un ano, “Fatal Strikes: Israel’s Indiscriminate Attacks Against Civilians in Lebanon”.

Con todo, HRW procura estudiar cada unha das cuestións controvertidas na aplicación do DIH nun conflicto “asimétrico” como este, e isto debería servir como exemplo ás institucións internacionais, bloqueadas polo continuo veto de Estados Unidos e Israel.

Agosto 29, 2007 Posted by César Salgado | Human Rights, Human Rights Watch, Israel, Lebanon, Politics, United States | | Non hai comentarios

Bradley Lehman video: “Harpsichord tuning: building a scale by ear”

Traio a este blog, por segunda vez esta semana, un vídeo do doutor Bradley Lehman. Se antonte falaba so de afinación, Bradley Lehman video: “Tuning a harpsichord in Bach’s temperament”, no vídeo de hoxe tampouco toca obra ningunha. Segue coas súas instruccións para afinar ou temperar un cravo:

Copio e pego a presentación que aparece no canal en YouTube de Bradley Lehman para este vídeo (hai máis información sobre os distintos sistemas de temperamento na súa páxina “Practical instructions for tuning by ear”):

Tuning a harpsichord from the reference of a single starting note.

In this demonstration we start from an A, and then we derive all the notes of a pentatonic scale from it: F, G, A, C, and D.

The title of this demonstration could also be: “Starting any meantone temperament accurately, by ear.” The notes and intervals are adjusted carefully until they are deliberately impure by the right amounts relative to one another.

*** A transcript of the captions is available here: http://www-personal.umich.edu/~bpl/tetrasect.htm ***

Despite some perhaps arcane terminology, this is merely a simple listening skill of controlling the relative pitches carefully. With practice, and knowing what to listen for, this skill can be developed by any reasonably musical teenager working hands-on at a harpsichord.

The basic technique here is to set up four consecutive 5ths (such as F-C-G-D-A) with exactly the same amount of tempering (impurity) in each interval, deliberately. The 5ths all have to be made slightly narrow, or else we would end up with a major 3rd that is unpleasantly wide and ugly. Tempering is always a series of trade-offs.

In this demonstration a size of major 3rd is chosen first, as boundary, and then the intervening 5ths/4ths are fit equally into that confined space. Here we have chosen to start with a pure major 3rd, for simplicity, but the technique works similarly with any other reasonable size. We could have used a slightly wider major 3rd tastefully, according to the milieu and the keys of the music we plan to play.

The resulting layout is called “meantone” because the whole step (the tone) makes an equal and average size within a given size of major 3rd. That is, for example, F to G being the same size step as G to A, within the major third F-A as illustrated here. The G’s frequency is at the geometric mean between the other two frequencies.

This hands-on tuning method at the harpsichord is entirely geometric/analog, not involving any calculations or any technology invented later than 1600. (Well, OK, the tuning fork was 1711, but it’s not necessary even to have a tuning fork; just some suitable way to assign a resonable pitch to the first note.)

This is the basis for most of the historical keyboard temperaments used on harpsichords, clavichords, organs, and pianos: at least among the natural notes (white keys on a piano), having all or most of them equally spaced in a “meantone” relationship.

After watching the video several times, taking notes if necessary, it might be useful to go through it again only listening closely to the sound (i.e. not looking at the picture or the captions). It might be easier to comprehend in that way, since the technique being taught is a listening skill…not a reading skill.

Of course, nothing substitutes for trying it out oneself at a harpsichord, to get a feel for the types of adjustments necessary.

With enough practice, and using temperaments that are built like this, the whole harpsichord can be tuned accurately by ear in about 7 to 20 minutes.

This same triplets-to-duplets listening skill is also useful in checking the purity of octaves, especially when working on the treble notes. I use it all the time to make sure my 5ths and 4ths aren’t getting too gamey, or conversely too nearly pure where they’re not supposed to be!

Dr Bradley Lehman
http://www.larips.com
Tuning resources and CDs

Agosto 29, 2007 Posted by César Salgado | Harpsichord, Keyboard music, Language, Music | | Non hai comentarios

HRW report on Thailand: more than 2,000 civilians killed in attacks by separatist groups

Human Rights Watch publicou hoxe un informe sobre os ataques de grupos “separatistas” en tres provincias do sur de Tailandia (Pattani, Yala e Narathiwat). En tres anos e medio, estes ataques mataron a máis de dous mil civís. O informe leva por título “No One Is Safe: Insurgent Attacks on Civilians in Thailand’s Southern Border Provinces”.

Parece que as accións dos “separatistas” responden a unha “represión” extremadamente violenta e criminal por parte do Goberno. En calquera caso as violacións dos Direitos Humanos son graves polas dúas partes e deben deixar de alimentarse reciprocamente.

Copio e pego un extracto da introducción:

[...] For nearly four years, Thailand’s predominantly ethnic Malay Muslim southern border provinces of Pattani, Yala, and Narathiwat have been the scene of unprecedented violence and brutality. After the January 4, 2004 armed raid on an army depot in Narathiwat province, which marked the renewal of an insurgency, government forces have responded by committing serious and widespread abuses against suspected militants and their supporters. State-sanctioned abuses have most clearly been evidenced by the Krue Se (April 28, 2004) and Tak Bai (October 25, 2004) killings. These incidents, along with numerous cases of arbitrary arrests, torture, “disappearances”, and extrajudicial killings, have served to pour fuel on the fire and ensure the spread of insurgency. Human Rights Watch documented one aspect of the government’s abusive security operations in the south in a March 2007 report, “It Was Like Suddenly My Son No Longer Existed”: Enforced Disappearances in Thailand’s Southern Border Provinces, which demonstrated a pattern of enforced disappearances and other illegal measures by the security forces.

Impunity has reigned for government abuses. The army and police have not pursued criminal prosecutions of their forces—either under the criminal law or military law. Similarly, the Justice Ministry’s Department of Special Investigation and the National Human Rights Commission—charged with investigating extrajudicial killings and other Human Rights violations—have failed to carry out full and impartial investigations. This has fed the belief among many in the ethnic Malay Muslim community that the government will not provide justice for them. This perception has been reinforced by the government’s decision to maintain the draconian Emergency Decree of 2005, which gives the security forces almost blanket immunity for criminal misconduct and human rights violations in the southern border provinces. All of this has largely obstructed any reconciliation attempts by the Thai government with the ethnic Malay Muslim population in the southern border provinces.

Human Rights Watch will continue to report on government abuses so long as they persist. However, this report is about human rights abuses by separatist militants in the southern border provinces. Militants have carried out a broad campaign of violence and fear, often targeting civilians, killing or injuring large numbers while they were going about their daily activities—on the way to work, picking up their children from school, herding cattle, buying food in a market, eating in a restaurant.

Although the militants have claimed the moral high ground for their struggle because of historical and contemporary grievances, their tactics are anything but moral—and their behavior undermines their claims to legitimacy. From January 2004 to the end of July 2007, militant attacks have resulted in more than 2,400 deaths and 4,000 injured people. Civilian casualties constitute nearly 90 percent of this total.

In addition to intentional attacks on civilians, such as assassinations of civilian officials or schoolteachers, bombings aimed at crowded markets or other civilian locations such as commercial banks, restaurants, department stores, or hotels, separatist militants have also been responsible for numerous indiscriminate attacks. [...]

Agosto 28, 2007 Posted by César Salgado | Human Rights, Human Rights Watch, Politics, Thailand | | Non hai comentarios

As linguas máis faladas no mundo

Hai uns días discutía cun colega cales eran as linguas máis faladas no mundo. Eu dicía que a maioría dos chineses compartían unha escrita pero que, sen embargo, non había unha fala compartida pola maioría dos habitantes do país (máis de 1 300 millóns). Non recordo de onde puiden extraer esa idea… visitei rapidamente a Wikipedia e comprobei a miña ignorancia:

List of languages by number of native speakers

Aquí aparecen varias estimacións, entre elas as realizadas por unha organización que se dedica a difundir e traduci-la Biblia e publicadas no Ethnologue: Languages of the World. Segundo estas, as dez linguas con máis falantes son:

  • 1. Mandarín, 873 millóns
  • 2. Español, 322 millóns
  • 3. Inglés, 309 millóns
  • 4. Árabe, 206 millóns
  • 5. Hindi, 181 millóns
  • 6. Portugués, 178 millóns
  • 7. Bengalí, 171 millóns
  • 8. Ruso, 145 millóns
  • 9. Xaponés, 122 millóns
  • 10. Alemán, 95 millóns
  • 132. Galego, 4 millóns :-)

Como toda clasificación feita con linguas, hai consideracións metodolóxicas importantes que cambiarían estas cifras. Unha é a diferencia, ás veces máis política que científica, entre lingua e dialecto. Outra é a inclusión de falantes de, por exemplo, inglés ou francés como “segunda lingua”.

Sigo mirando a Wikipedia e encontro un artigo chamado Identification of the varieties of Chinese, onde di, entre outras cousas, que (a negrita é unha énfase miña):

[...] the language/dialect distinction has far-reaching implications in socio-political issues, such as the national identity of China, regional identities within China, and the very nature of the (Han) Chinese “nation” or “race”. As a result, it has become a subject of contention. [...]

There is a tendency to regard dialects as “variations” of a single written Chinese language. This is partly because speakers of different varieties of Chinese have historically used one single formal written language. Before the 20th century, Classical Chinese was used, an archaic form of Chinese with grammar and style different from all modern Chinese languages; thus, it was possible to regard the common written language as detached and “above” all of the spoken languages. However, the 20th century saw the replacement of Classical Chinese with “Vernacular Chinese“, a written standard that is based on the modern Mandarin group of dialects and used by all Chinese-speakers regardless of dialect group. This development has complicated the idea that all Chinese languages, Mandarin or not, share one single written language, as this one single written language is now based on one particular spoken group of dialects. This “Standard Written Chinese” is essentially consistent in terms of grammar and vocabulary when written by speakers of different Chinese languages, and differs only in the pronunciation of characters in the local Chinese language. However, the spoken Chinese languages are generally not mutually intelligible with Standard Written Chinese even when recited with the local language’s pronunciation, since the written language, being based on Mandarin, may not use the same grammar and vocabulary. Proponents of Chinese as a single language with many dialects describe grammatical/lexical deviations of the local language from the single written language as “slang” (Simplified Chinese: 俚语; Traditional Chinese: 俚語; Pinyin: lǐyǔ; literally “vulgar language”), even if these differences persist in the acrolectal (formal) level. [...]

Así que quedo con máis dúbidas que as que tiña. ¿Enténdense os chineses cando falan? Se non se entenden, eu creo que non falan a mesma lingua…

P. S. Non sei de onde poden sacar que son catro millóns os falantes de galego. Como “primeira lingua”, dous millóns xa me parecen abondo.

Agosto 28, 2007 Posted by César Salgado | China, Education, Galicia, Language | | Non hai comentarios