Blog de César Salgado

Coñezo, a través de chuza!, que dixitalizaron e puxeron a disposición do público os números todos dunha das millores revistas de humor gráfico que houbo en España, publicada por Ediciones Pléyades entre o 1972 e o 1976. Nela colaboraban Perich, Forges, El Roto, Chumy Chúmez…

Falo de “Hermano Lobo (semanario de humor dentro de lo que cabe)”, que sufriu a censura e o secuestro naqueles días de dictadura e “transición”, censura e secuestro que volven estar de moda nestes días de presunta democracia: este mesmo ano as autoridades españolas retiraron da circulación un número de El Jueves e procesaron a uns mozos por queimaren fotos do “rei”.

Manuel Gago convida, na súa interesantísima bitácora “Capítulo 0″, a visitar Peñalba de Santiago, un sitio precioso pola súa paisaxe e pola súa arquitectura, moi perto de Ponferrada e, por tanto, de Galicia.

Eu recomendo igualmente a visita, pero el cóntao millor, con fotos e mapas incluídos, na súa anotación “Peñalba de Santiago: a xoia dos Montes Aquilanos”…

Human Rights Watch publicou onte unha nota de prensa sobre as recentes protestas que tiveron lugar en Birmania (o nome oficial é Myanmar), e que foron cruelmente reprimidas polo Goberno, co resultado de varios manifestantes mortos, centos de detidos e novas restriccións sobre a liberdade de prensa, o uso de teléfonos móbiles e internet.

A nota de prensa leva por título “Burma: End Attacks on Protestors, Account for Monks. UN Envoy to Burma Should Press for Concrete Action During His Visit”.

Tamén a organización de xornalistas Reporters sans Frontières publicou unha nota de prensa sobre estes acontecementos de Birmania, baixo o título “Internet coupé, journaux fermés, journalistes étrangers sous surveillance: la junte militaire tente d’imposer un huis clos”.

Para comprender millor o que pasa neste país, poden ser útiles os seguintes enlaces:

• Amnesty International documents on Burma
• Human Rights Watch documents on Burma
• The Burma Campaign UK reports

Neste blog xa falei de Birmania noutras tres ocasións.

Hoxe recibín este vídeo de “comedia” nunha mensaxe que me enviou un bo amigo. Non é unha novidade, pero eu nunca vira monólogo ningún do canal en YouTube de andressolo, e rin un cacho con el. Pareceume interesante o lema do canal: “El que respete algo no significa que no me haga gracia”.

O título deste vídeo é “O coitelo antiespanholista”:

Amnistía Internacional publicou onte un breve informe sobre a aplicación da pena de morte nos países que forman a Comunidade de Estados Independentes. So un de entre todos estes países, Bielorrusia, segue a dictar e executar penas de morte.

O informe leva por título “Commonwealth of Independent States: Belarus - the sole executioner”. Copio e pego o principio da introducción e os parágrafos dedicados a Bielorrusia:

The death penalty is the ultimate cruel, inhuman and degrading punishment. It violates the right to life. It is irrevocable and can be inflicted on the innocent. It has never been shown to deter crime more effectively than other punishments.

In the past two years, four more countries - Albania, Kyrgyzstan, Philippines and Rwanda - have abolished the death penalty. At present, a total of 133 countries have abolished the death penalty in law or in practice. Sixty-four other countries and territories retain and use the death penalty, but the number of countries which actually execute prisoners in any one year is much smaller. [...]

Belarus: the last executioner

Belarus is the last executioner in law and practice in the CIS and the wider Europe and Central Asia region. In Belarus, the courts continue to hand down death sentences and prisoners continue to be executed. Figures for the number of executions carried out are not publicly available. Execution is by gunshot to the back of the head, and relatives are not officially told of the date of the execution or where the body is buried.

Amnesty International is calling upon the authorities of Belarus to promptly introduce moratoria on executions and death sentences.

Acabo de recibi-la noticia: anuncian, para o próximo día 30 ás 12 da noite, o comezo da terceira temporada de “Cálico Electrónico”, serie de humor española que en algún dos capítulos de temporadas anteriores me fixo chorar coa risa. Espero que manteñan o nivel.

Acabo de encontrar, gracias ó blog Musicanaescola, unha presentación (slideshow) elaborada por Isidro Vidal Uraga con fotografías sobre o outono e unha coñecida música de fondo composta por Antonio Vivaldi (1678 - 1741): unha parte do concerto para violín solista, cordas e baixo continuo en “fa maior” titulado “L’autunno” (que fai o número 3 no opus 8, Il cimento dell’armonia e dell’inventione).

Mireina, escoiteina e pareceume un traballo ben feito e mesmo útil para a aula. A presentación encóntrase no enderezo http://www.slideshare.net/isidro/otoo, e as fotos vense moito millor se pinchamos na esquina inferior direita, onde pon “full”… :-)

Hai unha transcripción do referido concerto na páxina de partituras de Vivaldi no IMSLP.

Claudio Monteverdi (1567 - 1643) é recoñecido como o máis grande compositor da súa época. Entre outras cousas a súa obra mostra a transición entre a prima prattica e a seconda prattica, características do Renacemento e do Barroco, respectivamente.

Hoxe, gracias ó canal en Youtube de OedipusColoneus, traio, nunha excelente interpretación, dous madrigais do oitavo libro (Madrigali guerrieri, et amorosi con alcuni opuscoli in genere rappresentativo…), “Hor che’l ciel e la terra” e “Così sol d’una chiara fonte viva”. Do primeiro hai transcripción na páxina de partituras de Monteverdi na CPDL. Do segundo non encontrei transcripción.

O texto dos dous forma un soneto de Francesco Petrarca (1304 - 1374) e está, con traducción ó inglés, na páxina da doutora Laurie Stras:

Hor che ’l ciel e la terra e’l vento tace,
E le fere e gli augelli il sonno affrena,
Notte ‘l carro stellato in giro mena,
E nel suo letto il mar senz’ onda giace.
Veggio, penso, ardo, piango e chi mi sface
Sempre m’è in anzi per mia dolce pena,
Guerra è il mio stato d’ira e di duol piena
E sol di lei pensando ho qualche pace.
Così sol d’una chiara fonte viva
Move ‘l dolce l’amaro ond’ io mi pasco
Una man sola mi risana e punge
Perchè ‘l mio martir non giunge a riva,
Mille volt’il dì moro e mille nasco,
Tanto da la salute mia son lunge.

P.S. (1 - IV - 2008). Releo hoxe o soneto, paro nos catro verbos do verso quinto “Veggio, penso, ardo, piango…” e reparo en que xa Marcus Tullius Cicero (106 - 43 a.C.) escribira “Abiit, excessit, evasit, erupit” (In Catilinam II, 1). Para catro frases que sei en latín e non me dera conta ata hoxe…

Xa está disponible unha nova versión estable, a 4.3, do Notepad++, que eu defino como un lixeiro pero completísimo editor de texto e HTML.

Quero dicir: eu úsoo para iso, pero os programadores saberán apreciar que recoñeza a sintaxe de ducias de linguaxes máis, como C, C++, XML, CSS, PHP, Java, Perl, JavaScript, SQL, Python, TeX, etcétera.

E o millor de todo, é totalmente aberto e gratuíto (licencia GPL). Un único inconveniente: so funciona en Windows, aínda que tamén pode funcionar en Linux coa axuda de Wine.

Amnistía Internacional publicou hoxe un informe sobre a crise de refuxiados e desprazados que a guerra, a caótica ocupación e o terrorismo causaron en Iraq. O informe leva por título “Millions in flight: the Iraqi refugee crisis”.

Merecen especial atención os casos de Siria e Xordania, porque acollen un número de refuxiados que dificilmente poderán manter se non reciben axuda internacional.

Siria acolle a case millón e medio de iraquíes. Xordania, a medio millón. E dentro de Iraq hai máis de dous millóns de desprazados internos. En total, máis de catro millóns de persoas tiveron que deixa-la súa casa desde a invasión dos “aliados” no 2003.