Blog de César Salgado

Juan del Encina: “Todos los bienes del mundo”

Juan del Encina (1468 – 1529; tamén escrito Enzina ou Ensina) é un dos máis grandes poetas e compositores da nacente España, no final do século XV e no principio do XVI. A maioría das obras que se conservan del están no Cancionero Musical de Palacio (CMP) e outras compilacións análogas. Alí está este precioso “Todos los bienes del mundo”, que podemos escoitar gracias ó canal en YouTube de OedipusColoneus, interpretado polo grupo vocal e instrumental que dirixe Jordi Savall:

O texto está copiado da obra Poesía lírica y cancionero musical, de Royston Oscar Jones e Carolyn Lee (Castalia, Madrid, 1975; ISBN: 9788470391910). Respectei a ortografía dos editores, que fan algunhas “correccións” e deixan outras cousas “sen corrixir”:

Todos los bienes del mundo
pasan presto y su memoria,
salvo la fama y la gloria.

El tiempo lleva los unos,
a otros fortuna y suerte,
y al cabo viene la muerte,
que no nos dexa ningunos.
Todos son bienes fortunos
y de muy poca memoria,
salvo la fama y la gloria.

La fama bive segura
aunque se muera su dueño;
los otros bienes son sueño
y una cierta sepoltura.
La mejor y más ventura
pasa presto y su memoria,
salvo la fama y la gloria.

Procuremos buena fama,
que jamás nunca se pierde,
árbol que siempre está verde
y con el fruto en la rama.
Todo bien que bien se llama
pasa presto y su memoria,
salvo la fama y la gloria.

En canto ás partituras, hai transcripcións no libro que acabo de citar, así como na edición de Higinio Anglés do CMP (La música en la corte de los Reyes Católicos, Instituto Español de Musicología, Barcelona, 1947 e 1951), na de Miguel Querol Gavaldá (La música española en torno a 1492, vol. I, Diputación Provincial de Granada, 1992; ISBN: 9788478070817) e na Choral Public Domain Library.

Un feito sorprendente é que todas dividan os compases seguindo un tempo binario, cando o metro é o mixto característico de miles de músicas populares: 3 por 4 alternado con 6 por 8 ou, se queremos usa-los valores da época, 3 por 2 alternado con 6 por 4. O contrario obriga a “inventar” hemiolias constantemente…

Novembro 25, 2007 - Publicado por César Salgado | Juan del Encina, Literature, Music, Vocal music | | Aínda non hai comentarios

Aínda non hai comentarios.

Deixa un comentario