Rosalía de Castro: Nihil sub sole novum

O primeiro capítulo dun dos libros sapienciais da Biblia, coñecido como Qohelet ou Ecclesiastes, di cousas como estas (versión da Nova Vulgata, orixinal en hebreo):

[...] Vanitas vanitatum et omnia vanitas [...] nihil sub sole novum. Si de quadam re dicitur: “Ecce hoc novum est”, iam enim praecessit in saeculis, quae fuerunt ante nos. Non est priorum memoria, sed nec eorum quidem, qui postea futuri sunt, erit recordatio apud eos, qui futuri sunt in novissimo. [...]

A reflexión non debía de ser tampouco nova, se nos fiamos do poeta e traductor Ramón Buenaventura, quen cita a Khakheperresenb, un escriba exipcio de hai catro mil anos:

“Oxalá dispuxese de frases non coñecidas, de expresións estrañas, nalgunha nova linguaxe nunca antes empregada, libre de repeticións, de palabras rancias xa desgastadas polos antepasados”

Se non è vero, è ben trovato. Hoxe traio un pensamento da nosa poeta Rosalía de Castro (1837 – 1885). Modernicei un chisquiño a ortografía:

Ben sei que non hai nada
novo embaixo do ceo,
que antes outros pensaron
as cousas que ora eu penso.

E ben, ¿para que escribo?
E ben, porque así semos,
relox que repetimos
eternamente o mesmo.