Blog de César Salgado

Os papeis terman do que lles poñen, e internet nin che conto…

“The EU’s dirty hands: Frontex involvement in ill-treatment of migrant detainees in Greece” (HRW report)

Hai dúas semanas Human Rights Watch (HRW) publicou un informe dunhas sesenta páxinas sobre as condicións dos migrantes en Grecia. Póñense de manifesto as responsabilidades dos países que colaboran no Frontex, a axencia que a Unión Europea creou para a “seguridade” das súas fronteiras exteriores. O informe leva por título “The EU’s Dirty Hands: Frontex Involvement in Ill-Treatment of Migrant Detainees in Greece”. Copio un extracto da súa introdución:

Between November 2, 2010 and March 2, 2011, nearly 12 000 migrants entering Greece at its land border with Turkey were arrested and detained. The detention facilities where they were held did not meet minimal human rights standards. Though their treatment varied from place to place, the European Court of Human Rights has held that migrant detention in Greece generally constitutes “inhuman and degrading treatment”.

During this same period, the European Union’s (EU) agency for the management of operational cooperation at external borders, Frontex, provided Greece with both manpower and material support, made available by participating states, which facilitated the detention of those migrants in sub-human conditions in Greece’s overcrowded migrant detention centers. [...]

In order to comply with human rights obligations not to expose migrants to the inhuman and degrading conditions in the Evros region, Frontex should immediately make its engagement in border enforcement operations in Greece contingent on the placement of apprehended migrants in facilities with decent conditions, which could be achieved in the short term by transferring irregular migrant detainees to other areas of Greece where detention standards are acceptable, such as on Samos Island, or making detention spaces available in other places in the EU where conditions meet international and EU standards.

Furthermore, all states that participate in Frontex and contribute border guards and material support also bear responsibility and incur liability for human rights violations by virtue of their involvement in Frontex activities. All participating states are bound by the European Convention on Human Rights, and participating EU member states are also bound by the EU Charter on Fundamental Rights. Each participating state should carefully review its co-operation under the auspices of Frontex with a view to assessing the risk that such co-operation facilitates the violation of fundamental rights.

While the primary focus of this report is on Frontex and its responsibility not to be complicit in human rights violations, it is not meant to absolve the Greek authorities from their responsibilities. Since 2008, HRW has published three reports documenting Greek violations of the rights of refugees, asylum seekers, and migrants. Several other organizations have published similar reports. Greece’s well documented failure not only to provide decent conditions of detention for migrants but also asylum for refugees has been acknowledged by the Greek government, which should take immediate steps to improve detention conditions and implement the recently announced reforms of its asylum system.

As new migration crises emerge in the Mediterranean basin and as Frontex’s responsibilities expand, there is an urgent need for a shift in EU asylum and migration policy from an enforcement-first policy to a protection-first policy. This is not only legally required but is a worthy and achievable approach for the EU, its agencies, and member states to take in addressing real problems that are susceptible to real—and principled—solutions.

Enlaces relacionados:

3 Outubro 2011 Publicado por | Amnesty International, Austria, Belgium, Bulgaria, Cyprus, Czech Republic, Denmark, Estonia, Finland, France, Germany, Greece, Human Rights, Human Rights Watch, Hungary, Iceland, Ireland, Italy, Latvia, Lithuania, Luxembourg, Malta, Netherlands, Norway, Poland, Politics, Portugal, Romania, Slovakia, Slovenia, Spain, Sweden, United Kingdom | Deixar un comentario

Juan del Encina: romance “Una sañosa porfía” (Jordi Savall)

Sigo co Cancionero Musical de Palacio, e co grupo “Hespèrion XX”, dirixido por Jordi Savall. Neste vídeo, tomado do canal en YouTube de Belarmo, vémolos nun concerto. Cantan o romance “Una sañosa porfía”, na versión polifónica composta por Juan del Encina. Neste concerto “cortan” parte do texto, e modifican algunha sílaba para axustar metro e rima. Destaca a estrofa que empeza “Al cielo dan apellido”, onde hai dúas irregularidades que posiblemente son erros do amanuense: “Biva’l rey Fernando” ten so seis sílabas, e “alta reina prosperada” rompe a rima do romance. Eu copio o texto seguindo o libro Juan del Encina: Poesía lírica y cancionero musical (edición de Royston Oscar Jones e Carolyn Lee. Castalia, Madrid, 1975. ISBN: 9788470391910).

Una sañosa porfía
sin ventura va pujando.
Ya nunca terné alegría,
ya mi mal se va ordenando.

Ya fortuna disponía
quitar mi próspero mando,
qu’el bravo león d’España
mal me viene amenazando.

Su espantosa artillería,
los adarves derribando,
mis villas y mis castillos,
mis ciudades va ganando.

La tierra y el mar gemían,
que viene señoreando,
sus pendones y estandartes
y banderas levantando.

Su muy gran cavallería,
hela, viene relumbrando.
Sus huestes y peonaje
el aire viene turbando.

[Córreme la morería,
los campos viene talando;
mis compañas y caudillos
viene venciendo y matando;]

las mezquitas de Mahoma
en iglesias consagrando;
las moras lleva cativas
con alaridos llorando.

Al cielo dan apellido:
-¡Biva’l rey Fernando!
¡Biva la muy gran leona,
alta reina prosperada!-

Una generosa Virgen
esfuerço les viene dando.
Un famoso cavallero
delante viene bolando,

con una cruz colorada
y un espada relumbrando,
d’un rico manto vestido,
toda la gente guiando.

3 Outubro 2011 Publicado por | Cancionero de Palacio, Juan del Encina, Music, Vocal music | Deixar un comentario

“O voy” (Cancionero de Palacio)

Eis un vídeo que combina dúas versións ben fermosas de “O voy”, peza incluída no Cancionero Musical de Palacio. A primeira é do Ensemble Accentus, dirixido por Thomas Wimmer. A segunda é do grupo “Hespèrion XX”, dirixido por Jordi Savall. Fico fondamente agradecido ao canal en YouTube de sh4m69, que o puxo á nosa disposición…

2 Outubro 2011 Publicado por | Cancionero de Palacio, Music | Deixar un comentario

Xosé Neira Vilas: “Querido Tomás”

Xosé Neira Vilas, nacido no 1928, aínda escribe, e traballa na súa Fundación. Este texto seu é para min un clásico. Eu so tiña oito anos cando se publicou, pero tiven a rara sorte de dispoñer desde neno de libros galegos, primeiro na biblioteca do meu avó Manuel, e logo na Biblioteca Pública do Estado, que daquela compartía edificio co Arquivo do Reino de Galicia. Meu avó tiña un afecto desmedido, enfermizo, polos libros, os mapas e outros documentos, doenza que eu herdei, e poucas veces emprestaba un libro, dicía que nós non apreciabamos abondo o seu valor. Quizá non lle faltase razón. O caso é que onde os puiden ler foi na mencionada biblioteca pública. Se algún día me condenan e vou ao cárcere por algún “delicto contra o sistema”, delatarei a esa biblioteca como un dos principais inductores do meu pensamento… :-)

O texto é o principio da novela Querido Tomás (Ediciós do Castro, 1980; ISBN: 9788474920505). Como é habitual neste autor, o texto ten un galego moi rico e un ritmo fermosísimo. A min paréceme un bo exemplo diso que algúns chaman “prosa poética”, así que me tomei a licenza de transcribilo como se fosen versos. Algúns destes versos son octosílabos como os das cántigas populares, heptasílabos, hendecasílabos como os dun soneto… Outros son case alexandrinos, cos seus hemistiquios e a súa cesura!

Agora vexo ben o azul de alá endiante,
onde o río dá a volta darredor do penedo.
Vexo como se espalla ese rachón de ceo,
esa guichola cinguida polas nubes viaxeiras.

Tantos anos aquí, nesta aldea mortiza,
dando por ollado e sabido canto hai,
hastra que caio na conta de que nada conozo.
Todo é vello e novo ó mesmo tempo.
Todo está e non está.
E eu ando a beliscarme pra saber de min,
pra ter a seguranza de que son e de que estou.

Dende que se me deu por traguer
as miñas cavilacións aquí,
á orela da ponte,
véxolle un novo anchor ó mundo
e avivecen en min,
en mestura de anduriña e toupa,
uns degaros tolos de fuxir
e un sono de pedra vella,
que se afunde maina e silandeira
no miolo da terra.

O río sigue no seu,
coma fai catro ou cinco ou cen mil anos.
Sigue rolando, moendo o tempo
e luíndo pelouros con feroce teimosía;
badúa, ruxe, agurgulla en escumas,
fura nas raiceiras, e eu vexo nel a vida,
o alento de cada hora
dándolle feitío á eternidade,
e síntome cativa no arrimo desta orela,
destas pedras carricentas
postas polo xenio andeiro dos romanos.

[...]

Deus (clementísimo, misericordiosísimo) bendiga aos que crean e comparten a beleza e a verdade…

1 Outubro 2011 Publicado por | Education, Galicia, Language, Literature, Poetry | Deixar un comentario

Os que che rouban na Bolsa, como os que te matan na guerra, son xente que non se ve

“On est volé à la Bourse, comme on est tué à la guerre, par des gens qu’on ne voit pas” (Alfred Capus: La Bourse ou la vie, 1900).

Aquí no norte, os servizos públicos esmorecen, o desemprego e o emprego precario proliferan. No sur, mil millóns de persoas carecen de auga potable, e moitas delas non saben se van comer hoxe, non teñen casa, nin escola nin médico… Mentras, os grandes accionistas e os altos directivos de bancos e compañías aumentan as súas obscenas remuneracións. O capitalismo medrou descontroladamente na sociedade humana, como un cancro fai no corpo, e máis que nunca os que che rouban na Bolsa, como os que te matan na guerra, son xente que non se ve. Esta viñeta de Bernardo Erlich ilústrao marabillosamente:

1 Outubro 2011 Publicado por | Human Rights, Humour, Politics, Visual arts | Deixar un comentario

Seguir este blogue

Recibe aviso de cada artigo novo no teu correo electrónico.