Blog de César Salgado

Acabei de ler A passo di gambero, un libro que recompila artigos e conferencias de Umberto Eco, na súa traducción española (A paso de cangrejo; Random House Mondadori, Barcelona, 2007; ISBN: 9788483465677).

Tropecei coa miña insondable ignorancia en moitas das súas páxinas, por exemplo cando, contando da fin dos templarios (principios do século XIV), fala de “Felipe el Hermoso”. Entón produciuse a disonancia cognitiva: na escola faláronnos dun “Felipe el Hermoso”, con certa relevancia na Historia de España a principios do século XVI. Evidentemente non foron a mesma persoa, aínda que nas Wikipedias en italiano, portugués e alemán tamén chaman ós dous por igual “il Bello”, “o Belo” e “der Schöne”.

Recorrendo á Wikipedia en francés, vexo que alí chaman Philippe le Bel ó que foi rei Filipe IV de Francia entre os anos 1285 e 1314, mentras que chaman Philippe le Beau ó fundador da dinastía Habsburg en España (so foi rei de Castela durante uns meses do 1506, pero o seu primoxénito varón foi Carlos V, emperador de media Europa e coñecido en España como Carlos I).

Na Wikipedia en inglés chaman “Philip the Fair” ó perseguidor dos templarios, e “Philip the Handsome” ó pai do emperador Carlos V.

É sempre útil procurar información en máis dunha Wikipedia. Moitas veces a Wikipedia en inglés ten o millor artigo, pero outras veces as Wikipedias en italiano, francés, español, portugués… teñen artigos aínda millores. E case sempre van aportar informacións complementarias. Debemos prestar atención ás estrelas, que indican “artigos destacados”, e tamén ó símbolo dos artigos que non chegaron a esa categoría pero son considerados bos.

Human Rights Watch publicou esta semana unha nota de prensa onde reclama que o Consello de Seguridade das Nacións Unidas impoña un embargo de armas ó Goberno de Birmania (Myanmar) polas reiteradas violacións dos Direitos Humanos nese país.

En realidade debería haber unha regulación estricta de toda transferencia de armas, porque moitas violacións dos embargos proceden de operacións “a tres bandas” ou de incumprimentos de “licencias de uso”.

A nota de prensa leva por título “Burma: Security Council Should Impose Arms Embargo. Weapons Sales by India, China and Russia Fuel Abuses, Strengthen Military Rule” e, ademais de sinalar no encabezado a India, China e Rusia, fala tamén das responsabilidades doutros países, como Corea do Sur, Corea do Norte, Israel, Brasil, Ucraína…

Tamén citan o informe “Indian helicopters for Myanmar: making a mockery of embargoes?” (elaborado por varias organizacións, entre elas Amnistía Internacional) onde se fala das responsabilidades dos Estados Unidos, Bélxica, Francia, Alemaña, Italia, Suecia, o Reino Unido…

Coma sempre, é fácil mostrar fotos da represión nas rúas de Birmania ou falar dos soldados españois feridos pola explosión dunha mina en Afganistán. Pero non é tan fácil encontrar noticias onde expliquen que Europa fabrica armas para Birmania ou que en España fabricamos minas. Ou que o mundo das finanzas está contaminado con estes negocios, como pode verse, por exemplo, na páxina do Centre d’Estudis per la Pau J.M.Delàs (Justícia i Pau).

Amnistía Internacional (xunto con varias ONGs máis) publicou onte un informe sobre a transferencia desde India a Birmania (Myanmar) de armas fabricadas en varios países da Unión Europea, Israel e Estados Unidos. Titúlase Indian helicopters for Myanmar: making a mockery of the EU arms embargo?.

Os países da Unión Europea atinxidos serían Bélxica, Francia, Alemaña, Italia, Suecia e o Reino Unido. Copio e pego dous extractos do informe:

EU non-governmental organisations are concerned at reports from credible sources that the Government of India may transfer military helicopters to the Government of Myanmar (Burma) as part of the two countries’ increasing military co-operation. EU and US based companies have been extensively involved in the design and production of these helicopters, the transfer of which would risk undermining existing EU and US sanctions and arms embargoes on Myanmar. This report examines EU (and, to a lesser extent, US) involvement in the making of India’s Advanced Light Helicopter (ALH).

India has reportedly been in negotiations with Myanmar since late 2006 to supply military helicopters, including the ALH which is highly likely to contain components, technology and munitions originating from EU Member States and the US. Both the EU and the US have had long-standing sanctions and embargoes in place to prevent the transfer of military equipment to Myanmar, in response to the continuing violations of human rights.

The international community has extensively documented concerns about grave international human rights and international humanitarian law violations by the Myanmar authorities, including by the army (tatmadaw) in areas of armed conflict and counter-insurgency operations and ethnic minority areas.

[...] The ALH is currently in service with the Indian Army and is also manufactured in India for export. In 2004, two ALHs were exported to 11th Air Brigade of the Royal Nepalese Army Air Service despite the Nepalese armed forces’ involvement in serious violations of human rights and international humanitarian law (IHL). Amnesty International had raised concerns about this and other military transfers. During 2004 in Nepal there were reports of civilians being killed or wounded in helicopter attacks by Nepalese security forces.